Andrej Blatnik (ur. 22 maja 1963 w Lublanie) – słoweński pisarz, tłumacz i redaktor.
Życiorys thumb|210px|Andrej Blatnik
Studiował literaturę porównawczą, socjologię kultury, literaturę amerykańską i komunikologię na Wydziale Humanistycznym w Lublanie. Zaczynał jako basista w zespole punkowym, a następnie przez pięć lat pracował jako artysta wykonując wolny zawód. Próbował swoich sił także jako redaktor w wydawnictwie Kmečki glas w Lublanie. Obecnie pracuje jako redaktor w wydawnictwie Cankarjeva založba, pisze prozę postmodernistyczną, audycje radiowe, tłumaczy i uczy kreatywnego pisania na Wydziale Humanistycznym w Lublanie.
Twórczość Wydał pięć powieści pt. Plamenice in solze (1987), Tao ljubezni (1996), Spremeni me (2008), Luknje (2020) in Trg osvoboditve (2021), sześć zbiorów opowiadań: Šopki za Adama venijo (1983), Biografije brezimenih (1989), Menjave kož (1990), Zakon želje (2000), Saj razumeš? (2009) i Ugrizi (2018), studium o współczesnej amerykańskiej prozie pt. Labirinti iz papirja (1994), zbiór komentarzy kulturalnych pt. Gledanje čez ramo (1996) i rozmyślań na temat literatury w epoce cyfrowej pt. Neonski pečati (2005).