Mimo to dalej rozwijała swoją karierę naukową, zdobywając (głównie dzięki pracy Éthique de la différence sexuelle z 1984) pozycję jednej z ważniejszych postaci filozofii kontynentalnej. Poza pracą naukową Luce Irigaray przez wiele lat aktywnie wspierała ruchy feministyczne, zwłaszcza we Francji i we Włoszech.
Poglądy Irigaray jest jedną z czołowych postaci filozofii feministycznej, szczególnie w nurcie postmodernistycznym i psychoanalitycznym.
W swojej pierwszej znaczącej publikacji – Speculum. De l’autre femme – Luce Irigaray przedstawiła krytykę wykluczenia kobiet z historii filozofii i teorii psychoanalitycznej. Jej kolejne prace, obejmujące również obszar lingwistyki strukturalnej, zawierają szczegółową analizę tego zjawiska. Irigaray uważa, że tradycyjne kojarzenie kobiet z bezmyślną materią i naturą, a także z rolą „matki”, ma negatywne implikacje dla kobiecej podmiotowości. Choć kobiety mogą osiągnąć podmiotową pozycję przejmując podmiotowość męską, to osobna podmiotowość kobieca nie istnieje. Prace Irigaray mają na celu ujawnienie tego braku podmiotu kobiecego w zachodniej kulturze. Skoro wszystko, co kobiece wyrzucone zostało poza sferę kultury, to w kulturze nie ma prawdziwej różnicy płciowej.