Elżbieta i jej matka prosiły księcia ziębickiego, aby nie zmuszał ich do sprzedaży rodzinnej ziemi, a tym samym aby Szydłowca „w obce ręce nie puścił”Jerzy Kieszkowski, Kanclerz Krzysztof Szydłowiecki, t. 1, Poznań 1912, s. 308. Prosiły go także o wyrozumiałość i cierpliwość, obiecując, że gdy Elżbieta wyjdzie za mąż, „wtedy ten komu się dostanie, rad to zapłaci”. Prośba przyniosła skutek, książę ziębicki bowiem zrezygnował ze sprzedaży Szydłowca, zażądał za swoją część 2000 zł. Po pewnych targach Zofia Szydłowiecka zgodziła się ostatecznie na tę kwotę i w połowie 1547 roku zawiadomiła zięcia, że może odebrać określoną sumę. Pełnomocnicy księcia Janusza odebrali pieniądze w Krakowie z rąk hetmana Jana Tarnowskiego.
Przypisy
Kategoria:Hrabiowie szydłowieccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Szydłowcu (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (I Rzeczpospolita) Elżbieta Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce (I Rzeczpospolita) Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Elżbieta Szydłowiecka Kategoria:Właściciele Szydłowca Kategoria:Urodzeni w 1533 Kategoria:Zmarli w 1562 Kategoria:Żony senatorów I Rzeczypospolitej