Był on posłusznym wykonawcą woli władców rosyjskich i gdy w 1795 dokonany został III rozbiór Rzeczypospolitej za cenę wysokiego odszkodowania oraz dożywotniej renty ustąpił z tronu kurlandzkiego i wyjechał na Śląsk, gdzie w latach 1786–1800 był księciem żagańskim.

Po śmierci Piotra Birona jego dobra śląskie i czeskie odziedziczyły córki, z których najbardziej znana była Dorota de Talleyrand-Périgord.

Obecnie żyjący przedstawiciele rodu Bironów wywodzą się od młodszego syna Ernesta Jana Birona, Karola Ernesta Birona. Linia ta do 1945 była w posiadaniu licznych majątków ziemskich na Śląsku w tym Wolnego Państwa Stanowego Sycowa.

Od 1982 głową rodu Bironów jest Ernst Johann Biron von Curland, który jest pracownikiem naukowym Instytutu Maxa Plancka.