W nagrywanej w Rzymie Komedii szczęścia (La Comédie du bonheur, 1940) wystąpił u boku Michela Simona, Micheline Presle i Ramóna Novarro jako Fédor. Julien Duvivier powierzył mu podwójną rolę jako Pierre Froment i Félix Froment w dramacie Rodzina Froment (Untel père et fils, 1943) z Raimu i Michèle Morgan. W komedii Pierwsza randka (Premier rendez-vous, 1941) z Danielle Darrieux został obsadzony jako Pierre, bratanek Nicolasa Rougemonta.
Jego pierwszym hollywoodzkim filmem był Akt oskarżenia (1947) w reżyserii Alfreda Hitchcocka z udziałem Gregory’ego Pecka, gdzie grał postać André Latoura, służącego pani Maddaleny Anny Paradine (Alida Valli). W melodramacie Maxa Ophülsa List od nieznajomej (1948) wystąpił w roli słynnego pianisty, Stefana Branda. W 1959 za rolę Gastona Lachaille w filmie muzycznym Vincente’a Minnellego Gigi (1958), na podstawie powieści Colette, otrzymał nominację do Złotego Globu. Stałe miejsce w historii kina przyniosła mu jednak kreacja Kamala Khana, wyrafinowanego i bezwzględnego afgańskiego księcia, przeciwnika Jamesa Bonda w filmie Johna Glena Ośmiorniczka (1983).
Karierę aktorską zakończył w 1992.