W XX wieku został najpotężniejszą bazą morską Francji i centrum sił morskich aliantów na Morzu Śródziemnym podczas I wojny światowej.
Podczas II wojny światowej francusko-niemieckie zawieszenie broni z 1940 roku pozostawiło kolaborujący rząd Vichy w kontroli nad flotą francuską, której większość skoncentrowano w Tulonie. Jednak inwazja aliantów na północno-zachodnią Afrykę 8 listopada 1942 roku skłoniła Adolfa Hitlera do uchylenia warunków zawieszenia broni i nakazał armii niemieckiej zajęcie reszty nieokupowanej Francji, w tym Tulonu. Podczas gdy alianci starali się uzyskać odpływ floty z Tulonu do Afryki Północnej, aby utrzymać ją z dala od rąk niemieckich, wojska niemieckie podjęły próbę przejęcia floty 27 listopada. Francuzi byli przygotowani na taki ruch, a admirał Jean-Baptiste Laborde, dowódca floty śródziemnomorskiej, zatopił 73 okręty, w tym krążowniki, niszczyciele, torpedowce, okręty podwodne i jeden pancernik. Tulon został wyzwolony w sierpniu 1944 roku przez wojska francuskie.
Gospodarka i infrastruktura Tulon został ufortyfikowany przez Vaubana. Znajduje się tutaj główna baza francuskiej floty śródziemnomorskiej.