W swoich poglądach opowiadał się za protekcjonizmem, rzecznik porozumienia polsko-rosyjskiego.

W odpowiedzi na deklarację wodza naczelnego wojsk rosyjskich wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa z 14 sierpnia 1914 roku, podpisał telegram dziękczynny, głoszący m.in., że krew synów Polski, przelana łącznie z krwią synów Rosyi w walce ze wspólnym wrogiem, stanie się największą rękojmią nowego życia w pokoju i przyjaźni dwóch narodów słowiańskich. Od sierpnia 1914 działał w ramach Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, od 1 września do śmierci będąc jego prezesem. Od 1915 był członkiem Centralnego Komitetu Obywatelskiego Królestwa Polskiego w Rosji.

Owocem jego działalności naukowej były wydane prace: Bilans handlowy Królestwa Polskiego Dochody i wydatki państwowe w Królestwie Polskiem

Zmarł w 1916 w Piotrogrodzie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 190-1-28).

Jego córka Jadwiga (1901–1993), została żoną Kazimierza Sosnkowskiego.

Zobacz też Koło Polskie w Dumie