1 września 1934 został przeniesiony na Śląsk przez Centralę Związku Polaków w Niemczech, gdzie został sekretarzem Gimnazjum Polskiego w Bytomiu. Podczas II wojny światowej był więźniem obozów koncentracyjnych Buchenwald i RavensbrückHelena Lehr, Edmund Osmańczyk, Polacy spod znaku Rodła, MON, Warszawa 1972.. W 1945 powołany w skład komisji weryfikacyjnych na Górnym Śląsku, odpowiadających za przymusowe wysiedlenie miejscowej ludności do Niemiec.

Od listopada 1945 do końca życia zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej w Bytomiu. W kwietniu 1947 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, z którą w grudniu 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1947–1950 był wiceprezydentem Bytomia. W 1949 wstąpił do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, w którym był prezesem bytomskiego oddziału, członkiem prezydium zarządu okręgu oraz zasiadał w radzie naczelnej. W latach 1951–1955 pracował w zarządzie okręgu katowickiego ZBoWiD.