W języku polskim kolejne dni pochodzą od następujących słów: poniedziałek = dzień „po niedzieli”, wtorek = „wtóry” (drugi) dzień, środa = „środek” tygodnia, czwartek = dzień „czwarty”, piątek = dzień „piąty”, sobota = sabat, niedziela = „nie działać” (odpoczywać).
Rachuba dni tygodnia Rachuba dni tygodnia jest w historii ludzkości w stosunku do innych jednostek czasu jak np. rok, miesiąc, dzień, godzina, minuta, sekunda najbardziej stała i prawdopodobnie nie była przerywana.
Podobne jednostki czasu Nie wszystkie kultury używały siedmiodniowego tygodnia:
starożytny język baskijski używał tygodnia trzydniowego z dniem pierwszym (astelehena), pośrednim (asteartea) i ostatnim (asteazkena); niektóre ludy indyjskie stosowały pięciodniowy tydzień, podobnie np. Jorubowie; w Chinach dynastii Shang stosowano tydzień dziesięciodniowy; francuski kalendarz rewolucyjny miał cykl dziesięciodniowy, wzorem starożytnego Egiptu; kalendarz ZSRR w okresie międzywojennym miał cykl sześciodniowy; starożytny Rzym początkowo miał w kalendarzu tygodnie ośmiodniowe, tzw. nundinae.