obejmuje proponowane podgatunki rhodopnus (środkowa Sinaloa) i altitudinis (przy granicy stanów Chihuahua i Sinaloa). H. m. coccineus (R. T. Moore, 1939) – południowo-zachodni Meksyk. H. m. potosinus (Griscom, 1928) – północno-środkowy Meksyk. H. m. centralis (R. T. Moore, 1937) – środkowy Meksyk. H. m. mexicanus (Statius Müller, 1776) – dziwuszka ogrodowa – południowo-środkowy Meksyk. H. m. roseipectus (Sharpe, 1888) – doliny Oaxaca. H. m. griscomi (R. T. Moore, 1939) – Guerrero. Autorzy Handbook of the Birds of the World, oprócz wyżej wymienionych, uznają także podgatunki H. m. clementis i H. m. rhodopnus. IOC ten pierwszy włącza do H. m. frontalis, a ten drugi do H. m. sonoriensis. Opisano też kilka innych nieuznawanych obecnie podgatunków: altitudinis (włączany do H. m. sonoriensis), grinnelli, solitudinus, smithi i anconophila (synonimizowane z H. m. frontalis).
Morfologia 240px|mały|Głos dziwuszki ogrodowej Długość ciała 12,5–15 cm. Masa ciała 17,5–27 g (różne podgatunki), 15,7–22,5 g (podgatunek griscomi).
U samca czoło, ciemię, gardło oraz kuper czerwone do pomarańczowych; maska i wierzch ciała szarobrązowe, w brązowe kreski; brzuch biały, w brązowe kreski. U samicy brak czerwonej barwy;