Wielu wśród szlachty uznało, że jego misja jest bezprawna. Na sejmiku różańskim uznano, że „pan Towiański ... bez wiedzy Rzplitej uczynił się posłem do księcia brandenburskiego”. Szlachta w większości była przeciw uznaniu królewskiej godności Fryderyka.
W styczniu 1702 roku podpisał akt pacyfikacji Wielkiego Księstwa LitewskiegoDiariusz Sejmu Walnego Warszawskiego 1701-1702, Warszawa 1962, s. 305..
8 czerwca 1704 poślubił Mariannę Lubomirską (zm. 1722) córkę Hieronima Lubomirskiego hetmana wielkiego koronnego.
Krzysztof Mikołaj Towiański sprzedał dobra w Nieborowie w 1723 roku generałowi saskiemu Aleksandrowi Jakubowi Lubomirskiemu i jego małżonce Karolinie Fryderyce von Vitzthum.
Przypisy
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN, Warszawa 1982, s. 351.
Kategoria:Członkowie dworu Augusta II Mocnego Kategoria:Członkowie dworu Augusta III Sasa Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Podczaszowie wielcy koronni Kategoria:Starostowie międzyrzeccy Kategoria:Sygnatariusze aktu pacyfikacji Wielkiego Księstwa Litewskiego 1702 Krzysztof Mikołaj Towiański Kategoria:Uczestnicy rokoszu łowickiego Kategoria:Zmarli w 1761