Suwała, op.cit., s.160.
Utwór pojawił się w petersburskim miesięczniku Wiestnik Jewropy w przekładzie na język rosyjski w okresie styczeń-marzec 1875, zanim został wydany we FrancjiT. Kowzan, Wstęp [w:] Wieczory medańskie, Wrocław 1962, Wydawnictwo im. Ossolińskich, s.XVIII. Stał się podstawą dramatu muzycznego A. Bruneau z 1907 r.T. Kowzan, op.cit., s.XXI Był to zarazem pierwszy utwór Zoli, który został ciepło przyjęty przez krytykę i czytelników, zaś młody Guy de Maupassant zachwycał się książkąA.Lanoux, op.cit., s.204. Niektórzy badacze są zdania, że ciężko jest Grzech księdza Mouret z jego istotnym ładunkiem metaforycznym zakwalifikować jako dzieło naturalistyczne, choć wiadomo, że autor konstruował je w sposób klasycznie naturalistyczny (np. nazwy kwiatów w ogrodzie Paradou brał z katalogów ogrodniczych i rozmawiał z właścicielami takich posiadłości)[Claude Roy, Le génie de l’amour sublimé [w:] Zola, Paris, Hachette, 1969, s.160], a opis choroby i procesu powracania do zdrowia przez Sergiusza oparł na własnym doświadczeniuH. Suwała, op.cit., s.16.
Przypisy
Linki zewnętrzne Francuskie wydanie powieści w bibliotece Polona
Kategoria:Powieści Émile’a Zoli Kategoria:Powieści z 1875