Arystoteles podkreślał fakt, że człowiek stworzony jest do życia w zbiorowości. Według niego wpływ ludzi, którzy dążą do zdobycia władzy rozstrzyga o charakterze organizacji państwowej. Na kształt państwa wpływ ma również gospodarka, stosunki społeczne, położenie geograficzne, wielkość terytorium itp. Był on zwolennikiem podziału zadań w państwie – wyróżnił on trzy czynniki władcze: obradujący, rządzący i sądzący. Dzięki temu w państwie panować miała sprawiedliwość i ład. Dostrzegł on, że nie wszystkie ustroje są dobre. Dobrymi formami państwa, zdaniem Arystotelesa, są: monarchia, arystokracja, politeja. Złymi zaś: tyrania, oligarchia oraz demokracja.
Powstanie państwa w drodze podboju i przemocy mały|Ludwik Gumplowicz, twórca teorii podboju i przemocy|215x215px Po raz pierwszy koncepcję podboju i przemocy przedstawił Ludwik Gumplowicz (1838–1909). Odwołuje się ona do pierwotnych grup ludzkich. W myśl tej teorii grupy te przybierały postać hord (mniejszych grup) i plemion (większych grup – połączenia wielu hord). Grupy te walczyły między sobą, w związku z czym pojawiły się początki przywództwa. Jednocześnie powstały pierwsze ośrodki władzy na określonych terytoriach. Podstawowym czynnikiem tworzenia się organizacji państwa jest tu walka pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi.