Na wschodzie, mniej więcej na linii górnego i środkowego Dniepru, Nizina Wschodniobałtycka przechodzi w dwie inne Niziny – Środkoworosyjską i Naddnieprzańską.
W regionalizacji Polski i Europy według Jerzego Kondrackiego, Nizina Wschodniobałtycka jest prowincją i dzieli się na pięć podprowincji – Pobrzeża Wschodniobałtyckie, Pojezierza Wschodniobałtyckie, Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie, Nizinę Berezyńsko-Desniańską i Polesie. Tak zdefiniowany obszar zajmuje powierzchnię rozciągniętą południkowo na ok. 1200 km i równoleżnikowo na ok. 500 km. W niektórych opracowaniach Polesie bywa traktowane jako odrębna, samodzielna prowincja, a do Niziny Wschodniobałtyckiej włącza się Nizinę Pejpusko-Ilmeńską (ujmowaną zwykle jako część Niziny Środkoworosyjskiej).
Środowisko przyrodnicze Nizina Wschodniobałtycka spoczywa na fundamencie prekambryjskiej platformy wschodnioeuropejskiej i pokryta jest płaszczem osadów wieku paleozoicznego, mezozoicznego i kenozoicznego. Rzeźbę, ukształtowaną przez kolejne zlodowacenia plejstoceńskie, cechuje układ pasowy.