Po ukończeniu w 1919 specjalnego kursu dla uczestników wojny w Gimnazjum Królewskim w Kluczborku i uzyskaniu świadectwa dojrzałości (17 września) podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu we Wrocławiu. W 1920 z powodu zaangażowania w akcję plebiscytową przerwał studia. Od stycznia 1920 pracował bezpłatnie w Polskim Komisariacie Plebiscytowym, gdzie został przydzielony do służby wywiadowczej. 20 marca 1921 podczas trwania akcji plebiscytowej jego ojciec, pracujący jako dyżurny ruchu na stacji kolejowej w Oleśnie Śląskim, został zabity przez niemiecką bojówkę.
Od maja do czerwca 1921 brał udział w III powstaniu śląskim. Po zakończeniu powstania przeniósł się do Świętochłowic, gdzie podjął pracę w służbie samorządowej przy Wydziale Powiatowym, gdzie od 22 lipca 1922 do 16 lipca 1928 r. zajmował różne stanowiska. Od 1924 r. studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego i po złożeniu egzaminów 25 czerwca 1928 uzyskał tytuł magistra prawa. 17 lipca 1924 wstąpił do służby państwowej w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim, został skierowany do starostwa w Świętochłowicach. Po złożeniu egzaminu praktycznego mianowany z dniem 1 stycznia 1929 r. referendarzem, a 1 marca 1929 r. został wicestarostą świętochłowickim. Działał w Związku Powstańców Śląskich. Z ramienia ZPŚ był opiekunem Oddziału Młodzieży Powstańczej.