Następnie Loncraine spróbował swoich sił w kilku innych gatunkach, w tym w horrorze Full Circle (The Haunting of Julia, 1977) z Mią Farrow, dreszczowcu szpiegowskim Blade on the Feather (1980) z Donaldem Pleasence, komedii Misjonarz (The Missionary, 1982) z Maggie Smith i dreszczowcu psychologicznym Syrop z siarki i piołunu (Brimstone & Treacle, 1982) z udziałem Stinga.
Po realizacji dramatu kryminalnego Bellman and True (1987) z Bernardem Hillem Loncraine zrobił sobie przerwę, po czym wrócił z dramatem Prezent ślubny (Wide-Eyed and Legless, 1993). Został zastąpiony przez Wolfganga Petersena przy realizacji dramatu science-fiction Mój własny wróg (1995). W 1996 zdobył Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera na 46. MFF w Berlinie za Ryszarda III (1995). W 2002 otrzymał nagrodę Emmy za wkład w uznaną miniseriale HBO Kompania braci (Band of Brothers).