do klinicznie istotnych należą m.in.: Koło tętnicze Willisa (wewnątrz czaszki) Połączenia między krążeniem wewnątrz- a zewnątrzczaszkowym Zespolenia w okolicy łopatkowej (alternatywa dla t. podobojczykowej) Sieci stawowe (system naczyń pobocznych w obrębie stawów: łokciowego, kolanowego itp.) Zespolenia w obrębie talerza miednicy (por. wieniec śmierci) Anastomozy pionowo przebiegających naczyń w ścianach brzucha (tt. nabrzuszne, żż. piersiowo-nabrzuszne itp.) Łuki tętnicze i żylne kończyn Zespolenia naczyń wieńcowych, które zasługują na oddzielną uwagę.
Anastomozy wieńcowe thumb|200px|Serce z typowym układem tętnic wieńcowych. Anastomozy między gałęziami naczyń wieńcowych są rodzajem zespoleń, które potrafią zwiększać swoje znaczenie i zasięg w miarę upływu kolejnych lat życia. Tętnice wieńcowe są uznane za naczynia końcowe, których zator definitywnie upośledza funkcje pewnej określonej części mięśnia. Mimo takiego stanu rzeczy u osób dojrzałych, a w szczególności u pacjentów mających przewlekłe problemy z krążeniem, stwierdza się oznaki rozwoju krążenia obocznego, głównie drobnych naczynek położonych w warstwie podwsierdziowej. Najczęściej takie zespolenia notuje się przy koniuszku serca, na przedniej ścianie prawej komory, tylnej ścianie lewej komory czy w przebiegu bruzd międzykomorowych i międzyprzedsionkowych.