Na początku XX wieku Saloniki były wielonarodowościową metropolią. Narodowość ówcześnie wyznaczano według przynależności do grupy wyznaniowej (patrz Traktat Lozański), toteż Słowian-Macedończyków i Słowian-Bułgarów grupowno, podobnie jak Greków i Arumunów (Wołochów), za Turków uznając ogólnie wszystkich wyznawców islamu; tak te grupy ujmując, na początku XX wieku najliczniejsi byli tu żydzi (połowa ludności), drugą grupą co do liczebności byli muzułmanie (potocznie zwani Turkami), potem ludność greckoprawosławna (Grecy i Arumuni), Słowianie bałkańscy (Macedończycy i Bułgarzy), Ormianie i także wiele mniejszości.
Pretensje do Salonik i terenów aż po Olimp wysuwali politycy BułgariiBułgaria, z racji roszczeń terytorialnych, trzykrotnie stała się w XX wieku agresorem: w II wojnie bałkańskiej, I wojnie światowej i w II wojnie światowej. i Macedonii PółnocnejRepublika Macedonii miała oficjalnie promować w szkołach informację o okupowanej, podzielonej Macedonii, a nawet wydać banknot z wizerunkiem „Białej Wieży” – symbolu Salonik. Po proteście Grecji banknot określono jako nieoficjalny, pamiątkowy, z nieznanym wydawcą. Tym niemniej wielokrotnie zauważano udział jednego z premierów Republiki Macedonii, Nikoły Gruewskiego, w uroczystościach o charakterze roszczeniowym wobec greckiej i bułgarskiej części regionu Macedonii.