Szymańska przyczyniła się do stworzenia Szkoły diagnostyki patomorfologicznej chorób układu oddechowego, a także stworzyła współczesne zasady diagnostyki patomorfologicznej chorób śródmiąższowych płuc. W ramach swojej pracy naukowej podjęła się kontynuacji pracy prof. Stefanii Chodkowskiej nad patromorfologią zmian narządowych wywołanych zakażeniem prątka gruźlicy. Za swoją działalność naukową i dydaktyczną w 1973 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, w 1978 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Publikacje „Patogeneza i patomorfologia gruźlicy” (Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa, 1974 r.) wspólnie z Leonardem Deloffem
Bibliografia nekrologi "Gazeta Wyborcza" 21 i 22-23 marca 2008 r.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Prywatną Szkołą Zawodową dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego