Również nie miał możliwości rozwiązania ciała prawodawczego.
Był zwierzchnikiem armii i posiadał prawo łaski.
Jedną z jego prerogatyw było weto, lecz i ono nie dawało mu zbyt szeroko zakrojonej władzy, ponieważ w wyniku ponownego uchwalenia tego samego projektu przez Zgromadzenie było uchylane. Było to weto zawieszające.
Sami ministrowie odpowiedzialni politycznie przed królem, przed Zgromadzeniem byli odpowiedzialni jedynie konstytucyjnie (czyli prawnie). W razie postawienia ich w stan oskarżenia stawali przed Najwyższym Trybunałem złożonym z przysięgłych i członków Trybunału Kasacyjnego.
Władza sądownicza Zlikwidowane zostało sądownictwo zwierzchnie panów feudalnych, jak i królewskie.
Wyeliminowano dziedziczenie i wykupywanie stanowisk sędziowskich, a samych sędziów (legitymujących się wykształceniem prawniczym) wybierali czynni obywatele na czas określony.
Ustanowiono oddzielną organizację sądownictwa w sprawach karnych i cywilnych: sprawy cywilne – dwuinstancyjność: sąd pokoju ⇒ trybunał dystryktu sprawy karne – regulowały ustawy z 16–22 lipca 1791 i 16–29 września 1791.