Oblężenie kibucu trwało ponad pół roku. Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej, w lipcu 1948 roku wojska izraelskie przeprowadziły operację „Dekel”. W jej trakcie, w nocy z 14 na 15 lipca zajęto sąsiednie wioski arabskie Malul i Al-Mudżajdil, dzięki czemu kibuc Kefar ha-Choresz został odblokowany. Opanowanie tych terenów pozwoliło Izraelczykom uzyskać przewagę strategiczną i 16 lipca zająć miasto Nazaret. Po wojnie kibuc został odbudowany, jednak jego dawni mieszkańcy nie powrócili. W kibucu zamieszkali nowi imigranci pochodzący z Węgier. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie ekonomicznym, co wymusiło na jego mieszkańcach przeprowadzenie w 2000 roku prywatyzacji. Obecnie kibuc przygotowuje się do budowy nowych 100 domów mieszkalnych.
Demografia Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka:
Gospodarka i infrastruktura Lokalna gospodarka opiera się na rolnictwie (uprawy polowe kukurydzy, słonecznika, pomidorów i innych), sadownictwie i hodowli drobiu. Przy kibucu działa duża piekarnia Oranim. Wielu mieszkańców znajduje zatrudnienie poza kibucem, w pobliskich strefach przemysłowych.