Jej pierwszym mężem był malarz Władysław Stapiński (1897–1943). W 1945 wyszła za mąż za prawnika Jana Guta, z którym wspólnie działali w konspiracji podczas okupacji. Po wojnie adoptowała osieroconego syna swojego brata Franciszka, Jerzego, późniejszego reżysera filmów dokumentalnych.
Była szczególnie aktywna w okresie międzywojennym. Drukowała w prasie krajowej poezje i wiele artykułów o folklorze góralskim. Po wojnie autorka słuchowisk radiowych i sztuk teatralnych, takich jak: Powrót Staszka Króla z obozu, Młody las, Życie twarde, a także nowel: Inksy świat (1949) i Krokusy (1956). Jej wiersze opublikowano w antologii Poezja młodego Podhała, zaś nowele i gawędy w zbiorach Inksy świat i Krokusy.
Zmarła podczas przerwy w spektaklu w kuluarach zakopiańskiego teatru "Morskie Oko". Została pochowana na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem (kw. P-I-30)śp. Aniela Gut-Stapińska. mały|Grób Anieli Gut-Stapińskiej na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Przypisy
Bibliografia Słownik folkloru polskiego, red. Julian Krzyżanowski, wyd. Wiedza