Od śmierci nie zdołała go nawet uchronić końska podkowa umieszczona na jego kapeluszu.
Jego regiment, zdziesiątkowany pod Wiedniem, i już z nowym dowódcą, pozostał na służbie cesarza aż do 1700, natomiast oba regimenty rajtarskie a także chorągwie pancerne zostały zwinięte i wróciły razem z samym Lubomirskim do kraju jesienią 1685.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Konstanty Górski, Historia jazdy polskiej, Kraków 1894.
Kategoria:Regimenty dragonii I Rzeczypospolitej Kategoria:Regimenty jazdy I Rzeczypospolitej Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego Kategoria:Dragonia koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699)