Współuczestniczył w utworzeniu przez K. P. Woskobojnika Narodowo-Socjalistycznej Partii Rosji, po czym został członkiem komitetu centralnego i głównym redaktorem jej organu prasowego „Gołos naroda”. Był też autorem artykułów. Po zabiciu przez partyzantów K. P. Woskobojnika 8 stycznia 1942 r., S. W. Mosin został przewodniczącym 5-osobowej rady wykonawczej. Brał udział w formowaniu kolejnych oddziałów „milicji ludowej”, przemianowanej na Rosyjską Wyzwoleńczą Armię Ludową (RONA), a także w niektórych starciach z partyzantką sowiecką zarówno na obszarze tzw. Republiki Łokockiej, jak też później Białorusi. Wchodził w skład sądu polowego, który sądził partyzantów i osoby im pomagające. Po niepowodzeniu utworzenia 29 Dywizji Grenadierów SS i włączeniu jej żołnierzy w skład Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec 1944 r., S. W. Mosin trafił do oddziału kadr sztabu Sił Zbrojnych KONR. Został wyznaczony pełnomocnikiem ds. materialnej pomocy dla uchodźców z okupowanych obszarów ZSRR. Po zakończeniu wojny wraz z pozostałymi „własowcami” został wydany Sowietom, którzy go aresztowali i uwięzili. Po procesie skazano go w końcu grudnia 1946 r. na karę śmierci.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Rosyjscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Rosyjscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1946