W 1959 został laburzystowskim kandydatem w wyborach parlamentarnych w okręgu Sutton Coldfield, ale przegrał wybory z kandydatem Partii Konserwatywnej, Geoffreyem Lloydem. W 1963 został kandydatem Partii Pracy w okręgu Birmingham Sparkbrook. Hattesley wygrał wybory w 1964 z przewagą 1254 głosów.
Na stanowiskach ministerialnych Początkowo został parlamentarnym prywatnym sekretarzem minister emerytur Margaret Herbison. Jego pierwsze przemówienie na forum Izby Gmin dotyczyło projektu ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W 1967 r. został parlamentarnym sekretarzem ministra budownictwa i samorządu lokalnego. W 1968 r. został podsekretarzem stanu w ministerstwie zatrudnienia. W 1969 r. został wiceministrem obrony odpowiedzialnym za administrację. Z powodu choroby ministra Denisa Healeya Hattersley podpisał rozkaz wysłania wojsk brytyjskich do Irlandii Północnej. Jako polityk opozycji był zastępcą Healeya, który był mówcą Opozycji ds. zagranicznych. Hattersley był zwolennikiem członkostwa Wielkiej Brytanii w EGW. W 1972 wbrew oficjalnemu stanowisku partii głosował za przystąpieniem Wielkiej Brytanii do EWG. Następnie Hattesley został mówcą ds. obrony, a następnie ministrem edukacji w gabinecie cieni.