Ponadto zarabiał na handlu przędzą wełnianą, którą po farbowaniu sprzedawał w Łodzi, Koburgu, Zduńskiej Woli, Rydze i Moskwie.
W 1878 roku koło drewnianego domu, gdzie mieszkał od czasu ślubu, wybudował mieszkalny jednopiętrowy dom murowany z oficyną w stylu renesansu włoskiego (tzw. Pałac Roberta Biedermanna), zaprojektowany przez Hilarego Majewskiego. Rok później odkupił od Teodora Kundela farbiarnię wraz z budynkiem mieszkalnym (ul. Kilińskiego 1/3), w której farbował tkaniny wełniane, półwełniane oraz przędzę. W II połowie lat 80. XIX wieku zakupił działki przy ul. Smugowej, gdzie w 1889 uruchomił przędzalnię, a w 1892 roku tkalnię bawełny. Dwa lata później w zakładzie zainstalowano zasilanie elektryczne. Inwestował także poza Łodzią kupując w 1888 roku 30 morgowy majątek „Źródło” w Bedoniu. Od 1890 roku dwaj jego najstarsi synowie – Robert i Alfred pomagali w zarządzaniu przedsiębiorstwem.
Biedermann był również filantropem: ufundował Dom Sierot (ul. Północna 70) oraz domy dla robotników przy ul. Smugowej, a w testamencie przeznaczył m.in. po 1500 rubli dla gminy ewangelickiej, żydowskiej, rzymskokatolickiej i prawosławnej. Zasiadał w Komitecie Kanalizacji i Wodociągów w Łodzi (1886).