W 1685 roku ukończył tłumaczenie na język łotewski Nowego Testamentu, do roku 1689 dokonał pełnego przekładu Pisma Świętego (Biblia Glücka). Ponieważ niektórych odpowiedników słów brakowało w języku łotewskim, zapożyczył je z języka niemieckiego. Niektóre ze słów, których Glück użył jako pierwszy (neologizmów) do dziś są w użyciu w języku łotewskim. W 1694 roku Glück otrzymał zezwolenie na rozpowszechnianie łotewskiego przekładu Biblii.
W 1699 roku tłumaczył Biblię na język rosyjski, a w 1702 roku przystąpił do poprawiania swojego przekładu łotewskiego. W roku 1702 po pokonaniu przez wojska rosyjskie Szwedów i zajęciu Marienburgu, Glücka i jego rodzinę wywieziono do Rosji. Glück też stracił swoje rękopisy poprawionej Biblii łotewskiej i swego przekładu rosyjskiego. Zmarł w wieku 51 lat w Moskwie w roku 1705. Po jego śmierci, jego była pokojówka Marta Skawronska, poślubiła cara Piotra I Wielkiego, a po śmierci cara w roku 1725 została cesarzową Rosji Katarzyną I.