Po ukończeniu studiów dostał nakaz pracy w Biurze Dokumentacji Geologicznej Przemysłu Węglowego w Katowicach. Wkrótce po rozpoczęciu pracy otrzymał propozycję pracy w Albanii. Wyjechał tam na początku 1957. Był zatrudniony przy pracach kartograficznych oraz przy poszukiwaniu złóż węgla brunatnego i boksytów oraz rud żelaza i niklu.
Po powrocie do kraju w 1961 został zatrudniony w Zakładzie Złóż Węgli Kamiennych Górnośląskiej Stacji Terenowej Instytutu Geologicznego. Stacja, kierowana przez Zdzisława Dembowskiego, była właśnie przenoszona z Czeladzi do Sosnowca. W Stacji tej, zamienionej później na Oddział Górnośląski, pozostał do końca swojej pracy w Instytucie.
Jego prace dotyczyły głównie geologii Górnośląskiego Zagłębia Węglowego, a później także obszarów otaczających zagłębie. Już w pierwszych latach uczestniczył wraz z Wiesławem Malczykiem i Zdzisławem Dembowskim w pionierskim opracowaniu korelacji paralicznych utworów karbonu zagłębia. Praca oparta była na danych z setek otworów wiertniczych. Została opublikowana jako poufna i jest stosunkowo mało znana.