W 1968 wydała singiel „La bambola”, który przez dziewięć tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu listy przebojów i trafił na zestawienia w kilku innych europejskich krajach, a także w Ameryce Południowej. W tym samym roku wydała swój debiutancki album studyjny, który odniósł sukces komercyjny, docierając do pierwszego miejsca na liście sprzedaży we Włoszech. Wylansowała kolejne przeboje, m.in. „Sentimento”, „Tripoli 1969” i „Il paradiso”. Jej drugi album, Concerto per Patty z 1969, uplasował się w pierwszej piątce włoskiej listy sprzedaży. W 1970 z utworem „La spada nel cuore”, nagranym w duecie z Little Tonym, zajęła piąte miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W tym samym roku wydała następny duży przebój – „Tutt’al più” z płyty Bravo Pravo.

Po wygaśnięciu jej kontraktu z RCA związała się z wytwórnią Philips i nagrała trzy albumy o bardzej wysublimowanym i złożonym charakterze, wydane w latach 1971–1972. Pierwszy z nich, Di vero in fondo, promowany coverem „Love Story”, dotarł do pierwszej dziesiątki listy sprzedaży, jednak dwa kolejne nie cieszyły się już takim zainteresowaniem.