Wiersze dla dzieci zaczęła pisać przed wojną. W 1938 r. ukazały się m.in. Jak Jaś sprzedawał świnki i Mały murzynek. W okupacji niemieckiej była łączniczką i strzelcem w powstaniu warszawskim w Brygadzie Dyspozycyjno-Zmotoryzowanej „Koło”, należała do redakcji „Głosu Starego Miasta”. W latach 1942–1943 napisała dwa programy, Ulice warszawskie i Szopka 1943, które były pokazywane w działającym w konspiracji w Warszawie, teatrze lalek Biura Informacji i Propagandy AK. Kierował nim reżyser teatralny Eugeniusz Poreda. Wg. Marka Waszkiela Szopka 43 składała się z trzech części: Wytrwać („rewia wielkich polityków”), Ulica (rewia „soczystych typków warszawskich”) i Jasełka (tradycyjna opowieść jasełkowa, z tą różnicą, że „do szopki idą szmuglerzy i dzieci z Zamojszczyzny, Król Herod to Hitler. Trzej królowie: Roosevelt, Churchill i Sikorski”). Ta polityczna wizja szopki miała zapowiadać nadejście czasu odwetu za krzywdy Niemców na narodzie polskim.