Mozaika Na południowej elewacji budynku, od strony ul. Królewskiej, znajduje się jedna z największych mozaik ściennych w Polsce. Kompozycja składa się z około 1,6 mln różnobarwnych płytek kamionkowych o wymiarach 2 × 2 cm i zajmuje powierzchnię 670 m². Mozaika została zaprojektowana przez Celinę Styrylską-Taranczewską i wykonana w 1964 roku.
Celina Styrylska-Taranczewska urodziła się w 1923 roku, zmarła w 2010 roku. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Była członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków, który w 1962 nagrodził ją brązowym medalem.
Dzieło miało przełamać monotonię wysokiej, pozbawionej artykulacji ściany budynku oraz stworzyć wrażenie „unoszenia się w powietrzu”. Kompozycja może nawiązywać do rysunków technicznych powstających w Biprostalu, wykonywanych m.in. dla Kombinatu w Nowej Hucie. Mozaikę utrzymano w ciepłej gamie kolorystycznej, kontrastującej z chłodnym błękitem nieba. W celu nadania kompozycji lekkości i dynamiki autorka zastosowała zróżnicowane akcenty barwne — intensywniejsze kolory skoncentrowano w centralnej części, natomiast jaśniejsze elementy rozmieszczono po bokach. Elementy ceramiczne zamocowano na specjalnej konstrukcji zbrojeniowej w postaci metalowej siatki.