w czasie, gdy Robert Yannes pracował nad układem SID.
Programowanie i sterowanie układem możliwe jest za pomocą 47 rejestrów. Pamięć adresową stanowi obszar z przedziału $D000-$D02E. Tak samo jak poprzednik, VIC-II umożliwia obsługę pióra świetlnego. Tryb tekstowy umożliwia wyświetlanie matrycy znaków w postaci 40 kolumn x 25 wierszy. Spośród 2 trybów graficznych pierwszy tzw. hi-res oferuje rozdzielczość 320x200 px z 2 kolorami, zaś drugi – multi-color udostępnia rozdzielczość 160x200 px z 2 bitami na pixel (4 kolorami). Sprzętowa paleta barw obejmuje 16 fabrycznie zdefiniowanych kolorów, jednak programowo ta liczba może być zwiększona do 128 kolorów (tzw. tryb z przeplotem). Obiekty sprite w trybie multi-color mają wielkość 12×21 px i zawierają 3 kolory, z których 2 są wspólne dla wszystkich obiektów, a 1 indywidualny. W tym trybie każdy piksel sprite'a zajmuje na ekranie 2 piksele w poziomie. Natomiast tryb hi-res udostępnia jednokolorowe (drugi kolor to przezroczystość) obiekty o matrycy 24x21 pxOpis trybów dla układu VIC-II.