W latach 40. XVII wieku armia koronna była stosunkowo nieliczna. Etat wojska kwarcianego w latach 1647−1648 obejmował 4036 koni i porcji. Komput zawierał między innymi 14 chorągwi husarskich. Wszystkie one rozmieszczone były na Ukrainie i brały udział w walkach z powstańcami Chmielnickiego. Chorągiew husarska wojewody podolskiego Stanisłąwa Potockiego liczyła w trzecim kwartale 1647 roku 100 koni.
25 czerwca 1648 sejmiki ziemskie zatwierdziły uchwały w sprawie zaciągów, określając termin popisów, płacę oraz mianując dowódców chorągwi. Dotyczyło to także chorągwi wojewody podolskiego Stanisława Potockiego. Miała ona etatowo liczyć 100 koni. W pierwszym kwartale 1656 liczyła 211 koni. Wzięła udział m.in. w bitwie pod Warszawą pod koniec lipca 1656.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek przy jednoczesnym spadku ich liczebności.