Jej faktycznym dowódcą był Władysław Wilczkowski.
25 czerwca 1648 sejmiki ziemskie zatwierdziły uchwały w sprawie zaciągów, określając termin popisów, płacę oraz mianując dowódców chorągwi. Dotyczyło to także chorągwi starosty grodeckiego Władysława Myszkowskiego. Miała ona etatowo liczyć 100 koni.
Klęski wojsk koronnych w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły przygnębiające wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane w 1648 przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej. Na tej podstawie z chorągwi kozackiej została utworzona chorągiew husarska wojewody bracławskiego Władysława Myszkowskiego pod dowództwem Trzebińskiego.
W październiku 1655 chorągiew Myszkowskiego walczyła z wojskami szwedzkimi pod Wojniczem. W tym czasie liczyła około 160 koni. W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew wojewody sandomierskiego Władysława Myszkowskiego pod por. Władysławem Wilczkowskim wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego w Sandomierskie. Liczyła wtedy 220 koni. W bitwie pod Gołębiem straciła 55 koni.