W 1940 rozpoczął karierę sceniczną od debiutanckiego dramatu Eugene’a O’Neilla Desire Under the Elms w Westminster Theatre i wkrótce został porównany do Laurence’a Oliviera. Grał w Old Rep w Birmingham. Stamtąd udał się do Shakespeare Memorial Theatre w Stratford, gdzie w 1947 wystąpił w Perykles, książę Tyru. W 1948 zagrał Hamleta w Shakespeare Memorial Theatre w Stratford z nieznaną wówczas Claire Bloom jako Ofelią.
Za kreację sir Thomasa More’a w ekranizacji sztuki Roberta Bolta Oto jest głowa zdrajcy (A Man for All Seasons, 1966) w reżyserii Freda Zinnemanna otrzymał Oscara, Nagrodę BAFTA i Złoty Glob dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Z kolei rola Marka Van Dorena w dramacie Roberta Redforda Quiz Show (1994) przyniosła mu nominację do Oscara, Złote Globy 1994 i Nagrody BAFTA w kategorii „Najlepszy aktor drugoplanowy”.
W 1943 ożenił się z Joy Parker, z którą miał dwoje dzieci: syna Martina (ur. 1944) i córkę Sarah (ur. 1951). Zmarł 19 marca 2008 w wieku 86 lat w szpitalu niedaleko swojego domu na wsi w Susseksie w Anglii na białaczkę.