Twórczość Cała jego twórczość ściśle dotyczy miasta Krakowa. Swoje wiersze z elementami folkloru oraz akcentami patriotycznymi i rewolucyjnymi publikował od 1837 roku w „Tygodniku Literackim” i innych krakowskich czasopismach. W 1840 sławę przyniósł mu poemat Krakowiaki złożony z luźno powiązanych fragmentów w postaci przyśpiewek ludowych związanych z Krakowem oraz podania o Lajkoniku. Utwór uznawany jest za jedną z najwybitniejszych XIX-wiecznych stylizacji ludowych. Poemat został opublikowany w „Tygodniku Literackim”. Z Krakowem, a zwłaszcza Wawelem, związane były też jego utwory Katedra na Wawelu (1841) i Dzwon Wawelski (1841). Do wielu utworów Edmunda Wasilewskiego muzykę skomponował Stanisław Moniuszko i pieśni te zyskały popularność ze względu na patriotyczny charakter m.in.Pieśń żeglarzów, Hymn orłów, Krakowiaczek. Był także autorem utworów satyrycznych opisujących ówczesne stosunki w Krakowie m.in. Visum et repertum zmarłej Rzplitej Krakowskiej r. 1839, krążącej w odpisach.

Upamiętnienie Na ścianie domu, w którym zmarł, przy placu Dominikańskim, znajduje się pamiątkowa tablica Jedna z ulic w Dębnikach nosi jego imię. mały|Grób Edmunda Wasilewskiego na cmentarzu Rakowickim