W Baranowiczach na jego czele stanął Wiktor Wojtanka, a następnie Michaś Tuliejka, w Nowogródku – Barys Rahula, w Słonimie – Ryhor Zybajła, w Lidzie – Adolf Klimowicz, w Słucku – Siargiej Lichadzieuski, w Borysowie – Barys Szczors, w Mińsku – Leanid Marakoj, w okręgu mińskim – , w Wilejce – Czasłau Najdziuk, a następnie Iwan Kasiak, w Głębokiem – Janka Hińko, w Bobrujsku – Anton Sokał-Kutyłouski. W zachodniej części okupowanej Białorusi do lokalnych struktur BNS często wchodzili przedstawiciele polskiej ludności zamieszkującej te obszary. W początkowym okresie działalności BNS zajmowała się jedynie swoimi zadaniami statutowymi, np. w Mińsku utworzyła 2 ambulatoria, aptekę, 2 przychodnie, zakład fotograficzny. Wydawała gazety, jak „Менская газэта” (od lutego 1942 г. „Беларуская газета”), czy „Голас вёскi”.