CWS T-8 – polski samochód osobowy skonstruowany w Państwowych Zakładach Inżynierii w Warszawie.

Opis samochodu thumb|left|Prezes Automobilklubu Polskiego hrabia Karol Roger Raczyński dekoruje samochód CWS T-8 podczas pokazu i konkursu piękności samochodów Automobilklubu Polskiego w 1931 Na początku 1929 roku inżynier Tadeusz Tański, wspomagany przez inż. Roberta Gabeau i Władysława Mrajskiego, przystąpił do opracowywania dokumentacji konstrukcyjnej dwóch nowych typów samochodowych jednostek napędowych. Pierwsza z nich, ośmiocylindrowa o symbolu T-8 była przeznaczona do napędu całej gamy pojazdów – od luksusowych wozów osobowych do ciężarówek, druga zaś, czterocylindrowa T-4, była zbudowana z elementów wspólnych z modelem ośmiocylindrowym, do lekkich samochodów popularnych. Silnik T-8, opracowany według najnowszych wówczas kierunków konstrukcyjnych w tym zakresie, był gotowy do prób na przełomie 1929 i 1930 roku. Charakteryzowały go następujące parametry konstrukcyjno-techniczne: ośmiocylindrowy, rzędowy, dolnozaworowy silnik, który był chłodzony wodą w obiegu wymuszonym. Średnica cylindra – 69 mm, skok tłoka – 100 mm, stopień sprężania 5:1, pojemność skokowa – 2964 cm³, moc – 80-100 KM. Tłoki aluminiowe, z trzema pierścieniami uszczelniającymi i jednym zgarniającym.