Działania na rzecz zniesienia apartheidu przyniosły mu Pokojową Nagrodę Nobla w 1993 r., wspólnie z Nelsonem Mandelą. Po wyborach z 1994 r. został zastąpiony przez Mandelę na stanowisku prezydenta, pozostał jeszcze do 1996 r. na stanowisku II wiceprezydenta (I wiceprezydentem został Thabo Mbeki). W 1997 r. wycofał się z życia politycznego.
W późniejszych latach głośne były sprawy rozwodu de Klerka (1998) oraz zabójstwa (prawdopodobnie na tle rabunkowym) jego byłej żony (2001).
Został wybrany Człowiekiem Roku 1993 magazynu „Time” wspólnie z Nelsonem Mandelą, Jaserem Arafatem i Icchakiem Rabinem.
Przypisy
Bibliografia Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001 Almanach świata'95. Fakty, liczby, ludzie, Warszawa-Kraków 1994
Kategoria:Prezydenci Południowej Afryki Kategoria:Wiceprezydenci Południowej Afryki Kategoria:Południowoafrykańscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Południowoafrykańscy parlamentarzyści Kategoria:Politycy Partii Narodowej (Południowa Afryka) Kategoria:Południowoafrykańscy prawnicy Kategoria:Ludzie roku tygodnika Time Kategoria:Nobliści – nagroda pokojowa Kategoria:Afrykanerzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Johannesburgu Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2021