80..
Historia Miejscowość weszła na karty historii w 1297 kiedy książę cieszyńsko-oświęcimski Mieszko cieszyński wydaje dokument zezwalający powtórnie urządzić jezioro (lacus) przeznaczone do hodowli ryb w okolicach miejscowości, które wcześniej zostało zamulone wylewem Wisły.
W 1324 Jan oświęcimski nadał dworzaninowi Żegocie prawo do polowania na grubą zwierzynę oraz „podskoki” w lasach bachowickich. W 1452 w miejscowości miał miejsce pożar. W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością wojewodziców krakowskich: Gabriela, Andrzeja i Jana Magnusa TęczyńskichWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 109.. Wieś wraz z folwarkiem wchodziła w 1662 roku w skład hrabstwa tęczyńskiego Łukasza OpalińskiegoJacek Pielas, Podział latyfundium Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego koronnego z lat 1668-1670, w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi, red. J. Stolicki, M. Ferenc, J. Dąbrowski, Kraków 2010, s. 159..
W latach 1954–1960 wieś była siedzibą gromady Bachowice.