Wody zatoki zamieszkują kotiki i mirungi. Występują tu także ptaki rożeniec żółtodzioby, świergotek antarktyczny, pingwin królewski, mewa południowa i rybitwa antarktyczna.
Historia W latach 80. XVIII w. w regionie zatoki operowali amerykańscy łowcy fok a po ich działalności pozostały wielkie żelazne kotły używane do wytopu tłuszczu. Na początku XX w. do zatoki dotarła Szwedzka Wyprawa Antarktyczna (1901–1904) pod kierownictwem Otto Nordenskjölda (1869–1928), a kapitanem statku ekspedycji – „Antarctic” był norweski wielorybnik Carl Anton Larsen (1860–1924). Znaleziono pozostałości dawnej stacji połowu fok, którą nazwano Grytviken. Wyprawa Nordenskjölda spędziła tu miesiąc. Podczas dalszej podróży na południe „Antarctic” utknął w lodzie w zatoce Erebus and Terror Gulf. Załoga opuściła statek, który przez ponad miesiąc dryfował z lodem, co doprowadziło do wyrwania większej części stępki. Po wypłynięciu na wolne wody statek zatonął na Morzu Weddella na wschód od Paulet Island. Załoga dotarła do Paulet Island, gdzie przezimowano. Po ustąpieniu lodu, 31 października Larsen wraz z 5 towarzyszami wyruszył w welbocie na poszukiwania innych członków wyprawy – Gunnara Anderssona (1874–1960) i Nordenskjölda, których odnalazł 8 listopada 1903 roku.