Ranny w walkach o Mińsk Mazowiecki trafił do sowieckiej niewoli, wywieziony do ZSRR zgłosił chęć zaciągu do 1 Armii Wojska Polskiego gen. Zygmunta Berlinga, wraz z którą przechodzi pełny szlak bojowy, następnie w ludowym Wojsku Polskim. Ukończył Oficerską Szkołę Artylerii w Chełmie, następnie skierowany do zwalczania partyzantki ukraińskiej i niepodległościowej. W 1945 podjął współpracę z podziemiem polskim (WiN). Po zdekonspirowaniu w 1946 został aresztowany, skazany na karę śmierci, ułaskawiony a następnie więziony do 1954 roku we Wronkach i Zamku w Lublinie.A. Łada, Kpt. Stanisław Korwin-Szymanowski "Corvinus", "Kostek" - harcmistrz 1926-2008 [w:] Kombatant, nr 5 (208), 05/2008, s.30
Harcmistrz W latach 1957–1958 był drużynowym 64 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Stefana Czarneckiego oraz zastępcą komendanta Hufca ZHP Warszawa-Ochota, a w latach 1958–1963 jego komendantem. Od 1963 do 1980 był członkiem władz Chorągwi Stołecznej ZHP i Hufca ZHP Warszawa-Ochota. W 1971 roku z jego inicjatywy powstała w 16 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Zawiszy Czarnego pierwsza żeńska drużyna. W 1994 założył Krąg Instruktorów i Wychowawców „Ruchu Kamykowego” zajmujący się kultywowaniem dziedzictwa harcmistrza Aleksandra Kamińskiego. Od 2002 do momentu śmierci był członkiem Kapituły Krzyża „Za Zasługi dla ZHP”.