konstrukcja piszczałek tych głosów jest analogiczna. Jednym z popularniejszych głosów organowych z grupy regałowej jest vox humana.
Historia thumb|Regał przedstawiony przez Michaela Praetoriusa w Syntagma Musicum (1614–1618)
Geneza regału jest nieznana. Niektóre źródła podają, że istniał już w XV wieku. Wzmiankują go dokumenty polskich dworów z XIV i połowy XV wieku.
Szczególnie rozpowszechniony był w XVI wieku, popularny zarówno w muzyce kościelnej, jak i świeckiej i w domach prywatnych. Pochodzące z okresu renesansu inwentarze polskich dworów i mieszczan licznie wymieniają nowsze, w niektórych przypadkach nie mające odpowiedników w instrumentarium europejskim, typy regałów, o skali od dwóch do trzech oktaw. na jednym ze swoich obrazów przedstawił kompozytora Paula Hofhaimera, grającego na regale z kulistymi rezonatorami; towarzyszy mu chór zmarłego w 1519 cesarza Maksymiliana I. Inwentarze z 1547 króla Henryka VIII wzmiankują 17 regałów o różnych rozmiarach i wysokościach brzmienia. Inne źródła podają, że Bibelregal mógł być wynaleziony przez organistę G. Volla z Norymbergii w 1575. W Polsce był instrumentem także świeckim – używano go w muzyce tanecznej, często w połączeniu z dudami. Wymieniony jest np.