Szacuje się, że 10-30% pacjentów ze stwierdzoną psychozą, to osoby z zaburzeniem schizoafektywnym. Ryzyko wystąpienia zaburzenia jest zwiększone u osób, które mają krewnego pierwszego stopnia ze schizofrenią, zaburzeniem dwubiegunowym lub schizoafektywnym.
Rozpoznanie Zaburzenie schizoafektywne należy do grupy najczęściej błędnie diagnozowanych zaburzeń psychicznych w praktyce klinicznej. Ze względu na obawy co do wiarygodności i użyteczności kryteriów diagnostycznych zaburzeń schizoafektywnych, niektórzy badacze zaproponowali poprawki, podczas gdy inni zasugerowali całkowite usunięcie diagnozy z podręczników diagnostycznych.
Pierwszym krokiem procesu diagnostycznego jest zebranie pełnego wywiadu medycznego z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych zaburzenia schizoafektywnego.
DSM-5 W DSM-5 zaburzenie schizoafektywne (kod 295.70) umieszczone zostało w grupie spektrum schizofrenii i innych zaburzenia psychotycznych. Kryteria diagnostyczne, to: