poza słabszym przyleganiem do szkła poliestry charakteryzują się niższą odpornością na wodę i wpływy atmosferyczne. Powoduje to przenikanie wody wzdłuż włókien szklanych w głąb skorupy, co dodatkowo osłabia spójność laminatu i osłabia sztywność. W tych warunkach nawet niewielkie obciążenia powodują lawinową delaminację i zniszczenie struktury kompozytu.
Laminat w trakcie postępującego rozwarstwiania charakteryzuje się miejscowo znacznie obniżoną sztywnością i wytrzymałością zwłaszcza w miejscach koncentracji naprężeń. Takiego laminatu nie można już w opłacalny sposób naprawić czy zregenerować (ponowne nasycenie włókna żywicą jest na ogół nieskuteczne). Jedynym sposobem przedłużenia jego żywotności jest po ew. uszczelnieniu i usztywnieniu zmiana sposobu użytkowania, np. dość popularne jest przerabianie laminatowych kadłubów jachtów żaglowych na łodzie wędkarskie - w warunkach braku naprężeń od takielunku kadłuby takie mimo znacznego stopnia delaminacji mogą zachować kształt i szczelność jeszcze przez wiele lat.
Zobacz też Wytrzymałość zmęczeniowa
Kategoria:Materiałoznawstwo