Uczestniczył w mistrzostwach Europy w Berlinie Zachodnim 1955, lecz nie udało mu się powtórzyć osiągnięcia sprzed dwóch lat, gdyż przegrał swój pierwszy pojedynek. W reprezentacji Polski wystąpił 12 razy, odnosząc 8 zwycięstw i ponosząc 4 porażki w latach 1952-1955.
W 1953 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi i osiągnięcia w dziedzinie kultury fizycznej i sportu.
Po zakończeniu służby wojskowej, rozstał się z boksem w najmniej oczekiwanym momencie. Był pewnym i jedynym kandydatem w swojej kategorii wagowej do wyjazdu na igrzyska olimpijskie w Melbourne w 1956 roku. Kariera sportowa Bogdana trwała krótko, zszedł z ringu tak szybko jak się w nim pojawił, nie miał jeszcze skończonych 23 lat. Ciągnęło go morze, pracował w swoim wymarzonym zawodzie, gdzie pływał na statku, jako oficer marynarki handlowej. Zginął tragicznie w wypadku samochodowym – wracając z rejsu do domu. Pochowany został na cmentarzu Witomińskim w Gdyni w kolumbarium (kwatera 90-13-9)https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=58054&inni=0&cinki=1 [dostęp 2020-06-03].