Historia zawodu Po raz pierwszy użyli tego tytułu zawodowego w stosunku do siebie Frederick Law Olmsted i Calvert Vaux w 1860 roku. W tym czasie funkcjonowało pojęcie architekta ogrodów, zajmującego się dworskimi ogrodami i parkami, a działalność zawodowa zwana była ogrodnictwem krajobrazowym (landscape gardening). Termin „architekt krajobrazu” nie powstawał bez innych propozycji, funkcjonowały również inne określenia tej profesji, takie jak inżynier krajobrazu (landscape engineer), projektant krajobrazu (landscape designer), architekt wsi (rural architect), artysta lasu (silvan artist). Wyodrębnienie tego zawodu nastąpiło na przełomie XIX i XX w. w Stanach Zjednoczonych, gdzie powstało pierwsze stowarzyszenie zawodowe pod nazwą American Society of Landscape Architects (ASLA). W Europie początek organizacji zawodowych przypada na dwudziestolecie międzywojenne, kiedy to nastąpił rozwój architektury krajobrazu jako odrębnej dziedziny. W Anglii architektura krajobrazu status zawodu uzyskała 1929 r. W tym samym roku rozpoczęto nauczanie zawodowe na poziomie akademickim w Warszawie.