Usiłował odnaleźć syntezę między judaizmem a ówczesną europejską filozofią.
W 1873 roku wziął ślub (w wieku 17. lat). W kolejnych latach kilkakrotnie bez powodzenia usiłował dostać się na uniwersytety w Cesarstwie Niemieckim i Monarchii Austro-Węgierskiej. Powrócił do Rosji i zamieszkał w Odessie.
Działalność publiczna Ginsberg znalazł się w Odessie pod silnym wpływem Leona Pinskera i w 1884 roku wstąpił do żydowskiej organizacji Chowewej Syjon. Jej celem było podejmowanie działań wspierających żydowską emigrację do Ziemi Izraela, będącej wówczas pod panowaniem Imperium Osmańskiego. W przeciwieństwie do Pinskera, Ginsberg nie wierzył w syjonizm polityczny, który w tym czasie przeżywał ciężkie doświadczenia z antysemityzmem i był rozgoryczony niepowodzeniami w walce o prawa żydowskie. Zamiast tego, zaproponował on duchowe wartości żydowskiego renesansu, które mogły być rozwijane w ramach ruchu syjonistycznego. Widział on wyniszczające rozerwanie żydowskich rodzin uciekających przed prześladowaniami z Rosji. Rozerwanie to sięgało głęboko, szkodząc narodowemu życiu wszystkich Żydów żyjących w diasporze. Idea zjednoczenia wszystkich Żydów w Ziemi Izraela nie wydawała się idealnym rozwiązaniem, ponieważ dotyczyła bardziej przyszłości niż teraźniejszej rzeczywistości.