Absolutna wielkość gwiazdowa – obserwowana wielkość gwiazdowa (a zatem wyrażona w magnitudo), jaką miałby obiekt oglądany z pewnej ustalonej odległości przy braku pochłaniania światła w przestrzeni międzygwiezdnej. W przypadku obiektów poza Układem Słonecznym przyjęto jako odległość odniesienia 10 parseków. W przypadku obiektów Układu Słonecznego świecących jedynie światłem odbitym jest to obserwowana wielkość gwiazdowa ciała okrążającego Słońce po orbicie w odległości 1 jednostki astronomicznej, przy czym hipotetyczny obserwator znajdowałby się w centrum Słońca.
Poszczególne wzory na obliczanie jasności absolutnej Przyjmijmy następujące oznaczenia: – wielkość absolutna obiektu, zdefiniowana jako wielkość obserwowana z odległości 10 pc, – wielkość obserwowana, – odległość pomiędzy obserwatorem a obiektem, wyrażona w parsekach, – paralaksa obiektu, wyrażona w sekundach łuku, – moduł odległości obiektu.
Wzór podstawowy Zależność pomiędzy wielkością obserwowaną a absolutną można wyrazić za pomocą wzoru:
Wzór z paralaksą W przypadku bliskich obiektów, wielkość absolutną oblicza się za pomocą ich widocznej jasności oraz paralaksy wyrażonej w sekundach łuku:
Wzór z modułem odległości Można również obliczyć jasność absolutną obiektu za pomocą jego jasności obserwowalnej oraz jego modułu odległości