Lata od 1950 do 1961 spędziła wygłaszając prelekcje antykomunistyczne oraz pracując z Rumuńskim Kościołem Prawosławnym w Stanach Zjednoczonych. Napisała także dwie książki: Znów żyję, wspomnienia z ubiegłych lat w Rumunii, i Szpital Serca Królowej, opisując powstanie i prowadzenie szpitala. W 1961 roku, księżniczka Ileana wstąpiła do monasteru Opieki Matki Bożej w Bussy en Othe, Francja. Jej drugie małżeństwo skończyło się rozwodem w 1965 roku. Po złożeniu ślubów zakonnych w 1967 roku nadano jej imię zakonne Aleksandra. Księżniczka wróciła do Stanów Zjednoczonych i założyła monaster Przemienienia Pańskiego w Ellwood, Pensylwania, służąc jako jego przełożona do swojej emerytury w 1981 roku. Ileana pozostała w klasztorze do swojej śmierci.
Księżniczka ponownie odwiedziła Rumunię w 1990 roku, w wieku 81 lat, w towarzystwie swojej córki Sandi. W styczniu 1991 roku, wieczorem w przeddzień swych 82. urodzin, Ileana upadła i złamała biodro. W szpitalu księżniczka doznała dwóch ataków serca. Zmarła cztery dni po tym, jak jej fundacja zaplanowała dokonanie rozszerzenia jej klasztoru.
thumb|200px|Księżniczka Ileana w rumuńskim stroju ludowym